WIJK AAN ZEE • NOORD-HOLLAND • HOTEL • VAKANTIE
Hotel Villa de Klughte
- Wijk aan Zee
Fletcher Hotel
Wijk aan Zee
WIJK AAN ZEE • HOTELBOEKINGEN • OVERNACHTEN
Wijk aan Zee is een dorp dat sinds 1936 deel uitmaakt van de gemeente Beverwijk, in de provincie Noord-Holland. Wijk aan Zee was samen met het dorp Wijk aan Duin, voordat het onder de gemeente Beverwijk viel, onder de naam Wijk aan Zee en Duin een zelfstandige gemeente. Het dorp heeft circa 2400 inwoners. Wijk aan Zee ligt op één weg na ingeklemd tussen het staalbedrijf Corus (het vroegere Hoogovens), de Noordzee en het Noord-Hollands Duinreservaat.
Tot aan het midden van de negentiende eeuw was Wijk aan Zee en Duin een typisch vissersdorp. De schilder Rijckert Aertsz, die omstreeks 1482 in Wijk aan Zee werd geboren, was dan ook de zoon van een visser. Het dorp beschikte echter niet over een haven, en dat betekende in de loop van de negentiende eeuw dat het de concurrentiestrijd met andere vissersdorpen in de regio verloor. Er werd steeds meer gebruikgemaakt van grotere schepen, die niet langer zonder meer op het strand getrokken konden worden zoals voorheen gebruikelijk was. De visserij stierf in Wijk aan Zee een langzame dood. Rond 1811 dwong de armoede de inmiddels uitgedunde bevolking om dagelijks door het mulle zand naar Beverwijk te sjokken om te bedelen. In 1840 had de gemeente Wijk aan Zee en Duin 119 huizen met 680 inwoners, verdeeld in dorp Wijk aan Zee 51/273 en de buurtschappen Het Hofland 19/130, Westerhout 14/80 en De Tuinen 35/197. - In 1840 was er volgens de Volkstelling kennelijk geen sprake van een kern Wijk aan Duin, hoewel volgens PTT-documentatie in 1854 een brievenbus in de plaats Wijk aan Duin is geplaatst. Ook in 1925 werd Wijk aan Duin kennelijk nog als plaats gezien (zie afbeelding). Wijk aan Zee was een vissersdorp, Wijk aan Duin een tuindersdorp. Het gemeentehuis van de gemeente Wijk aan Zee en Duin stond te Wijk aan Duin. Wijk aan Duin ligt tegenwoordig in het westen van de kern Beverwijk. - Tegenwoordig heeft Wijk aan Zee ca. 1.000 huizen met ca. 2.400 inwoners.
Atlantikwall: In het duinlandschap rond Wijk aan Zee herinneren enkele bunkers nog aan de Atlantikwall, gebouwd door het Duitse bezettingsleger tussen 1940 en 1944. Deze kustverdededigingswerken (de zogenaamde Festung IJmuiden), hadden ten doel de haven van IJmuiden en het Hoogovenbedrijf te beschermen tegen aanvallen van de geallieerden. Het geheel van deze versterkingen werd beschermd door een krans van mijnenvelden, tankgrachten en wegversperringen tot enkele kilometers diep in het achterland. In november 1942 werd er besloten tot volledige evacuatie van de inwoners Wijk aan Zee naar het binnenland. Veel inwoners trokken naar Beverwijk en Velsen.
MEIFESTIVAL • WIJK AAN ZEE • NOORD HOLLAND • ETEN EN DRINKEN
Het Meifestival trapt ieder jaar symbolisch af voor het begin van het zomerseizoen in Wijk aan Zee. Ook dit jaar staat weer in het teken van de opening van het badseizoen! Geniet van de lucht, de zee, het strand, de duinen maar ook van het levendige dorpscentrum. Wijk aan Zee biedt als uniek dorp een gevarieerd aanbod aan evenementen, gezellige restaurants, cafés, uitgaansgelegenheden, strandpaviljoens en fiets- en wandelgebieden.
BADGASTEN - OVERNACHTEN WIJK AAN ZEE
De opening van het eerste Badhotel aan de Zwaanstraat (1881) was een eerste aanzet tot een nieuwe industrie. De bevolking ging zich toeleggen op de ontvangst van badgasten. Vooral inwoners van Amsterdam streken er met hun gezin neer. Het tekort aan ruimte werd door de pensionhouders eenvoudig opgelost door aan de voorpuien serres te bouwen die vervolgens als slaapplaats voor de badgasten konden dienen. De Zwaanstraat werd verlengd tot aan het strand. Dat maakte het de gasten van het Badhotel mogelijk om na een korte wandeling in zee te baden. Oorspronkelijk liet men zich met een koetsje in zee rijden, later durfde men zich in badkostuum op het strand te wagen en uiteindelijk zijn de bikini's en de zwembroeken het strandbeeld gaan beheersen (behalve dan op het naaktstrand tussen Wijk aan Zee en Heemskerk). Aan het einde van de negentiende eeuw gingen de badgasten uit Amsterdam steeds vaker een eigen zomerverblijf bouwen aan de zuidrand van het dorp. (Zo ontstond ook de woning die later het hotel "Berg en Dal" zou worden, maar dat in 1961 uitbrandde na een totale renovatie .) Anderen huurden een huis in Wijk aan Zee voor enkele maanden of weken. De eigenaar-verhuurder en zijn familie woonden dan in het zogenaamde zomerhuis achter de woning. Tot aan de jaren zeventig was het gebruikelijk dat de katholieke kerk in Wijk aan Zee in de zomermaanden in een dependance extra missen hield, omdat de parochiekerk te klein was om de in de zomer sterk uitgedijde toestroom te herbergen. In de jaren zeventig van de twintigste eeuw is aan het langdurig verblijf van badgasten in Wijk aan Zee grotendeels een eind gekomen. Sindsdien ligt voor Wijk aan Zee het zwaartepunt op de dagrecreatie. Op het strand van Wijk aan Zee, dat het breedste is van het vasteland van Nederland, kan men elke zomer een lange rij strandhuisjes vinden, die 's nachts echter niet gebruikt mogen worden (een voorschrift overigens dat in de praktijk vaak genegeerd wordt).
